راجل البيت .. اخوكى
نطاط الحيط رايح جاى
زى الوطاويط دايما سهران
وامه بالزغاريد تقابله
ياحرام , طول الليل شقيان
والبنت فى بيتها محبوسه
م الخروج اخوها مانعها
هى الصّح ,الصوره معكوسه
نبتت كره بايده زارعها
على مستقبلها كتِّم
لآمالها حطّم
مش عاجبه وكمان بيبرطم!
لتانى مره تِتيَتّم
شغلها اللى روحها فيه
سلاح لظهرها يحميه
بعزيمه تخطط ليه
ياأمى ارحمينى بضعف تتكلم :
اعقلى ربنا يهديكى
راجل البيت .. أخوكى
زى العبيط لا فهم ولا احساس
ده مالوش غيرها سند
رافعه راسهم ست الناس
بميت راجل عليها يُعتمد
كل الظروف اتحدت
فلوس وعلام لما اتهدت
احلامها اتهدت
من الحياه يئست
طفولتها شبابها .. اتنازلت
اخواتى ولادى .. اقتنعت
ربت , كبرت .. تعبت
ولما قالت يانفسى سمعت:
اعقلى ربنا يهديكى
راجل البيت .. أخوكى
من اليوم ده من البنت قرار
قلوبهم والخالق لأحرق
ما يفيد الف اعتذار
بُعدهم من قرب ما يفرق
هستنى ابن الحلال
او حتى ابن الحرام
المهم الاحترام
لحلمى الاهتمام
ما لهمش عندى نسب
احفاد ليهم تتنسب
ولا يوم هندم مهما قالولى
فى كلام تانى فيه يعيدولى
اعقلى ربنا يهديكى
راجل البيت .. اخوكى
..
.. ولاء سمير
ليست هناك تعليقات:
إرسال تعليق